W nieformalnej serii „Toolbox CODEFUSION” pokazujemy narzędzia, które faktycznie trafiają do naszej codziennej pracy. Tym razem PlantUML Salt – tekstowy sposób na szybkie makiety interfejsu.
Jako programiści od lat sięgaliśmy po narzędzia w rodzaju Balsamiq, żeby błyskawicznie mockować wymagania klienta. Robili to głównie deweloperzy, a projektanci UI/UX wkraczali później, kiedy było już wiadomo, co i po co budujemy. Balsamiq był prosty i szybki – dokładnie to, czego potrzeba na wczesnym etapie. Wraz z rosnącymi możliwościami AI na scenę weszły jednak narzędzia, w których interfejs opisuje się tekstem, a nie rysuje myszką. U nas na prowadzenie wysforował się ostatnio PlantUML ze swoim podprojektem Salt.
Praca z nim jest wygodna właśnie dlatego, że opiera się na tekście. AI generuje kilkanaście linii opisujących ekran, a my mamy nad nimi pełną kontrolę: taka makieta jest łatwo audytowalna, łatwo ją zmienić i równie łatwo omówić z klientem potencjalnie edytując makietę podczas rozmowy z nim. A skoro to zwykły tekst, wpisuje się w filozofię everything-as-code: ląduje w repozytorium obok kodu, przechodzi przez code review, wersjonuje się i śledzi diff-ami jak każdy inny artefakt projektu.
Największą wartość widzimy jednak w tym, co dzieje się dalej. Tekstowa makieta w Salt to świetny punkt wyjścia do kolejnych etapów projektowania – zarówno interaktywnych prototypów, jak i wersji high-fidelity. Bywa też, że od razu staje się częścią specyfikacji i wchodzi wprost do developmentu. Zamiast traktować szkic UI jako jednorazowy załącznik do ticketu, dostajemy artefakt, który żyje razem z projektem od pierwszej rozmowy z klientem aż po gotowy kod.
