W CODEFUSION intensywnie badamy nowe podejścia do tworzenia oprogramowania. Jednym z nich jest Spec Driven Development (SDD) – metodyka, w której centralnym artefaktem jest jednoznaczna, wykonywalna specyfikacja. Kod, testy i dokumentacja są z niej wyprowadzane, a nie powstają „obok” lub „po fakcie”.
Coraz popularniejszą alternatywą jest tzw. vibe coding albo yolo programming: pisanie kodu bez formalnego planu, gdzie model AI generuje kolejne fragmenty prowadzony głównie intuicją dewelopera i strumieniem promptów. Działa szybko na starcie prototypu, ale w złożonych, długo żyjących systemach szybko prowadzi do chaosu – kodu, który trudno zrozumieć, utrzymać i rozwijać bez stałej asysty modelu.
SDD jest odpowiedzią na ten problem. Formalna specyfikacja staje się precyzyjnym planem dla agentów AI – sprawia, że ich praca jest deterministyczna, powtarzalna i weryfikowalna względem rzeczywistych wymagań biznesowych. Budujemy w CODEFUSION przejrzyste procesy wokół tego podejścia, bo możliwości generatywnego AI warto okiełznać wymaganiami, a nie tylko promptem.
